Ter voorbereiding van dit gesprek
zag ik ook een vrij kritische
documentaire van Zembla, Waarin je
minister van Roken werd genoemd Edith:
Tabak Anne: Nou minister
van Tabak zelfs.
Daar had je dus echt een
liberaal standpunt in.
Je vond het geen taak voor de overheid
om zich te bemoeien met individuele
levens.
Die documentaire vind ik wel een
heel goed voorbeeld van hoe je als
bewindspersoon ook rekening moet houden
met imagobuilding in de media, en
hoe betrekkelijk je daar
invloed op uit kan oefenen.
Ik heb een enorm conflict gehad naar
aanleiding van die Zembla-uitzending,
omdat die vol onwaarheden zat.
Het leek net alsof ik innige
banden had met de tabaksindustrie.
Ik denk dat ik in mijn leven drie
keer iemand van de tabaksindustrie op
bezoek heb gehad, als Kamerlid.
Als minister sowieso niet. Kijk weet
je wat het is, Iemand kan beweren dat
hij jou heeft gesproken, maar dan
heeft hij je misschien op een receptie
aangesproken. Dat doen heel veel
mensen, die komen dan naar je toe, die
willen dan iets met je zeggen.
Dan wissel je daar drie zinnen mee.
Dat is wat anders dan relatie
hebben met de tabaksindustrie.
Die heb ik nooit gehad.
Wat zou mijn doel daarbij zijn?
Ik bedoel, dus Dat vond ik
wel een heel kwalijke framing.
Ik heb dat met de journalist een
paar jaar daarna uitgesproken.
Die moet. Hij gaf toe dat de framing
niet helemaal oké was, en dat was ie
ook niet. Wat was het?
In het begin van mijn ministerschap
heb ik gezegd jongens als eenmanszaken,
en de eigenaar van die eenmanszaak,
die achter de tap staat, die rookt, en
de hele groep rookt, en iedereen moet
naar buiten collectief om te roken,
waarom kun je dat
dan niet binnen doen.
Dat is het enige wat ik gezegd heb.
Maar dat was, is zo scherp in
al die jaren naar voren gekomen.
Dat toen ik, op een gegeven moment in
het ministerschap had ik bedacht, je
moet jong beginnen, Ik ben er echt van
overtuigd dat gedragsverandering als
je dat jong leert is oud gedaan.
Dus toen wilde ik eigenlijk de leeftijd
waarop je sigaretten kon kopen naar
boven brengen. En Ik had namelijk
al met mijn collega van onderwijs
gesproken om een rookverbod op
schoolpleinen te organiseren.
En zij zei nee dat kan ik
niet doen want artikel 23.
Ik zei dat iind ik zo'n gek argument,
artikel 23Maar goed, ja, Het CDA en
VVD staan daar iets anders in.
Ik vind dat er met
de haren bijgesleept.
Maar toen heb ik gezegd nou oke voor
het volgende kabinet kom ik hier niet
doorheen, wil ik eigenlijk
de leeftijd verhogen.
Maar Ik heb roken toen ook expliciet
naar de staatssecretaris overgebracht.
Ik dacht ik ben zo
gebrandmerkt hierop.
Soms moet je niet tegen
je imago willen vechten.
Maar ik vind het wel onterecht.
En het is ook wel iets waar je als
minister op moet wapenen dat er soms
dingen aan jou gaan kleven waarin mensen
denken een leuk verhaal te hebben.
En Dat kun je heel onrechtvaardig
vinden, kun je echt wakker van liggen,
maar dat moet je niet doen.
Je moet het dan gewoon
maar even loslaten.