Als minister zag je in de Kamer waar er
geschoven moest worden of waar
pijnpunten zaten.
Kon je daarop anticiperen bij het
voorleggen van wetsvoorstellen?
Bachelor-master,
één van de grote dingen die uiteindelijk
vrij snel gerealiseerd is.
Toen zat ik met de rectoren rond de tafel.
Er waren er een paar mordicus tegen.
Verandering, allemaal geen zin.
Waar kwam u vandaan?
Sijbolt Noorda zat toen in Amsterdam.
Ik geloof dat hij voorzitter was.
Hij zei tegen mij dat als we die punten op
die manier aanpakten,
hij me zou steunen en ervoor zou zorgen
dat de andere universiteiten met ons
meegingen.
Dat soort dingen, daar hadden we het over,
en uiteindelijk is het zo gegaan.
Daarna moest ik ermee naar de Kamer, waar
forse weerstand was.
Wat waren de tegenargumenten?
Al die veranderingen en administratief,
waarom zouden we het doen?
Internationale dingen werken niet.
Rationele en politieke argumenten.
Ik vroeg me toen af hoe ik het zou redden
in de Kamer.
Ik moet een bliksemafleider hebben.
Daarom vroeg ik Jan Franssen om een
rapport te maken over topopleidingen,
zodat bovenop de master een kleine,
selecte groep een internationale
topopleiding kon volgen.
Internationaal vermaard.
Jan Fransen was op dat moment Kamerlid
voor de VVD?
Ik weet dat niet meer.
Het kan ook zijn dat hij burgemeester van
Zwolle was.
Hij bracht een rapport uit waaruit bleek
dat de topopleiding zeer goed was.
Dat was echter elitair en kon niet worden
doorgevoerd.
Alle aandacht concentreerde zich op het
tegengaan van die wetswijziging die
ik had aangebracht,
en die werd uiteindelijk weggestemd.
Het hele kippenhok van bachelor-master
ging over de streep,
omdat iedereen zich daarop concentreerde.
Dat was heel opvallend.
Toen kwam ik in de Eerste Kamer.
Dat was inhoudelijk veel zwaarder.
Daar zaten nogal wat hoogleraren.
Die het systeem van binnenuit natuurlijk
goed kenden.
Dat was een vak apart.
Dat is uiteindelijk heel goed gegaan.
Er waren een aantal mensen betrokken bij
de uitvoering.
Dat was een heel meegaande cultuur.
Men zag dat het moest gebeuren.
Daarnaast waren er enkele mensen uit de
praktijk die waardevolle adviezen
gaven over de uitvoering.
Als je dat dan toezegde, ging men akkoord.
Dat hele systeem is uiteindelijk binnen
anderhalf à twee jaar omgedraaid.
Ook daar deed ik weer ervaring op met
overleggen,
praten en luisteren:oke daar heb je gelijk
in, dan doen we dat.
Niet eigenwijs denken dat je de wijsheid
in pacht hebt.
Dat heb je namelijk niet.
Maar ook een bliksemafleider. Ja, ook een bliksemafleider.