Het korte antwoord is natuurlijk aan
het eind van de rit, dat een heleboel
mensen denken dat het nu klaar is,
omdat er een wet is aangenomen. Dan
gaan ze door naar het volgende
onderwerp. Dan gaat de politieke
aandacht naar het volgende. Dat is
een hele korte termijn. Het zit een
deel in het aanzien. We hebben het
al over de functiewaardering gezien.
Goed kunnen schrijven is iets
wat meer gewaardeerd wordt. Een
beleidsnota schrijven. Ik weet nog
dat een collega van Roel en mij een
keer zei dat hij zo blij en trots was
dat hij zo'n mooie beleidsnota naar
de Tweede Kamer kon laten sturen.
Ik zeg in alle eerlijkheid dat ik er
niets van begreep. Wat voor impact
heeft dat? Wat betekent dat? Ik heb
het mechanisme gezien bij de
Suwi-operatie. Met in het achterhoofd
dat ik een tijd gewerkt had bij één
van de voorlopers van het UWV, kreeg
ik ook alle steun van zowel de
bewindslieden als de toenmalige SG om
maximaal de uitvoerders erbij
te betrekken, toen ik daar als
project-DG binnenkwam.
We hadden daar wat hiccups in.
Misschien dat we daar nog aan toe
komen, maar toch was één van de
belangrijke pijlers die we toen
probeerden te doen, en die eigenlijk
ook wel succesvol was, is dat mensen
uit een van de voorlopers van het
UWV, het GAK, het LISV meededen bij
het schrijven van wetsvoorstellen. De
mensen bij Sociale Zaken vonden het
niet zo leuk dat zij meededen. Ze
gingen mee naar een overleg in de
Tweede Kamer en die wisten niet wat
hen overkwam. Dat waren twee werelden
die lang van elkaar gescheiden waren.
Er werd met een zeker dedain over de
uitvoerders gesproken.
Gelukkig stapte een aantal mensen van
Sociale Zaken toen over naar het UWV
in oprichting. Dat maakte het in die
periode gemakkelijker. Wij hadden een
programma om mensen uit te
wisselen. Zij zaten een tijd bij het
departement en degenen van het
departement bij het UWV. We kunnen
tal van voorbeelden noemen dat ook
als je die voorbereiding redelijk
goed doet, of je het nou met formele
of met informele uitvoeringstoetsen
doet, het vaak aan het eind van de
rit toch ontspoort.. Het ontspoort
van het eerste wetsvoorstel naar
het memorie van antwoord, tot de
behandeling in de Kamer, met
amendementen die er dan bij komen.
In de tijd dat ik SG was,
heb ik geïntroduceerd dat de
voorzitter van het UWV iedere week
met de minister sprak, belde of
langskwam. Dat vonden ze allebei
ontzettend nuttig.
Was dat Tjibbe?
Joop Linthorst.
Joop, de opvolger van Tjibbe.
Toen was er al vernieuwing in de
wetgeving en allerlei incidenten. Ik
zei dat ik daar voortdurend tussen
zat. Ik had de naam dat ik het altijd
opnam voor het UWV, omdat ik
daarvandaan kwam. Hij zei dat ik dat
zelf moest doen. Ik dacht toen
weleens dat het mooi zou zijn om op
de één of andere manier Joop
Linthorst een plek te geven in mijn
managementteam, de bestuursraad. Dat
was bij mijn beleids-DG's volstrekt
onbespreekbaar. Het is goed om een
eigen plek te geven, maar it did
cross my mind. Dat geeft al een
enorme boost aan het vertrouwen van
de mensen bij de uitvoering. Ik sluit
niet uit dat mensen daarom vanuit het
departement bij de uitvoering gingen
werken. Linthorst die iedere week
langskomt met die minister. Dan is
het wel belangrijk. Dat verflauwt dan
weer. Iedere keer heb je dat weer
nodig om een nieuwe impuls te geven.
Mensen gaan dat mijden en zich
daarvan afzetten, omdat we in de
uitvoering weer ellende krijgen. Dat
is een self-fullfilling prophecy. Dan
krijg je weer de weg terug. Of het
nou om toeslagen gaat, of.. Ik heb in
mijn herinnering van mijn tijd als
voorloper een schrikbeeld van dingen
die we moesten doen, waar wij als
uitvoerders de schuld van kregen. We
waren toch een paar deuren verderop.
Je moet in Den Haag zijn en niet in
Heerlen.