Ik ben de tweede
keer binnengekomen bij Sociale Zaken
als project-DG om die Suwi-operatie
te doen. Gevraagd door Ronald
Gerritsen. Ik heb mijn ervaring bij
één van de voorlopers van het UWV.
Hoe ga je zo'n project doen in Den
Haag? Dat uitknobbelen vond ik leuk.
Ik had als project-DG vier
medewerkers. Een secretaresse en drie
beleidsmedewerkers. Voor de rest had
ik niemand. Daar verbaasde iedereen
zich over. Je moet toch een staf
hebben. Directies eronder hangen en
dergelijke.
Het ging om de inhoud. Dat zou het
niet ten goede gekomen zijn, want dat
had alleen maar meer gevechten
opgeleverd. De zittende DG's waren
natuurlijk tegen het feit dat er een
project-DG kwam. Helaas ben ik bang
dat dat nog steeds zo is. Zij waren
tegen de komst van een project-DG.
Niets persoonlijks, maar tegen het
feit. Zij konden dat toch ook doen
vanuit de lijn? Dat samenwerken. Je
merkt wel dat een heleboel mensen
binnen zo'n departement het leuk
vinden om uitgeleend te worden aan
een project. Of er drie dagen per
week aan te werken en tegelijkertijd
nog hun eigen basis te hebben. Ik heb
daar geleerd en gezien dat je op een
hele andere manier daar kon zijn dan
alleen maar in de status van DG. Dat
was ik dan wel, maar ik
was 'maar' een project-DG.
Dat werd natuurlijk ook vaak genoeg
gezegd. Geen misverstand hierover.
Dat kunnen ambtenaren goed. Althans,
hogere ambtenaren. Mij laten weten
dat ik 'maar' project-DG was. Als je
daar niet gevoelig voor was, maar dat
als geuzennaam gebruikte, hadden we
het met dat kleine clubje hartstikke
goed. Met z'n vijven.