Het lag veel meer in als je dingen
wil veranderen in de cultuur. Dus
als het ging om…
Ik zeg: Jongens ik ben er ook voor jullie om jullie te helpen uit deze shit te komen.
En Defensie kan niet zonder steun in de samenleving. En zonder steun in het Parlement.
En daar is de media een onderdeel van, daar is het parlement een onderdeel van.
En ik wil daar van alles aan doen, want daar heb ik verstand van. Dat is mijn vak.
En daar ben ik ook zeer gemotiveerd
in, maar daar moeten die me wel bij
helpen.
En dat doe ik niet om jullie te
pesten, maar dat moet wel
gezamenlijk gebeuren,
want we hebben een probleem.
En je kunt het probleem niet
negeren, of de slotgracht omhoog
halen.
Daar heb ik dus echt aan gewerkt.
Dan doe je dingen als…
Het was heel mooi, zo aan tafel bij
Defensie.
Zes journalisten en die
bevelhebbers.
Gewoon eens praten. Dat waren
prachtige beelden.
En wat je daar merkte was dat ze
totaal andere talen spraken.
Maar ook dat als je doorsprak, dat
er toch iets ontstond.
Ook bij die journalisten, van: het
zijn ook professionals.
Dus over en weer een soort begrip
voor elkaars positie en wat er aan
de hand was.
Dus iets van dat vijandbeeld af.
En dat ik ook steeds probeer dat te
vertellen aan die bevelhebbers,
van:
dat is een bepaald vak.
Maar dat is niet omdat ze de
vijanden zijn, maar omdat het nou
eenmaal zo werkt.
Ik weet nog heel goed een
voorbeeld.
Er was een brand in een militaire
legerplaats, ergens in Servië.
bijzonder, dus dat wordt mij
gemeld.
Brand en één gewond en voor de rest
niet zo vreselijk veel aan de hand.
Alleen, het enige probleem was, het
werd mij gemeld nadat het in de
krant had gestaan. En toen zei ik:
shit.
Maar daar gaan we u toch niet mee
lastigvallen?
We hebben dat opgelost.
[onhoorbaar] doen met uw tijd. Dat
is typisch Defensie.
Er is een probleem, wij gaan het
oplossen.
Oplossen. Daar gaan we u niet mee
lastigvallen. Ik zeg:
maar het probleem is, doordat je me
er niet mee lastig hebt gevallen,
kan ik het niet managen.
Als wij gewoon een persbericht
hadden uitgebracht van: er is een
brand
geweest en er is dit gebeurd, dat
gebeurd en dat gedaan en
weet ik veel wat allemaal meer,
klaar.
Maar nou is het nieuws, en
onbeheersbaar nieuws, en wordt er
van
alles en nog wat aan beelden gewekt
dat we het hebben achtergehouden.
En dan gaan ze er…
Dat is nu eenmaal hoe het werkt.
Dat moet je ze niet kwalijk nemen.
Zo werkt dat. Dat is hun
professionele rol.
Dus doe me nou een lol, geef mij de
gelegenheid om te
helpen dit probleem te managen.
Zo probeer je een zekere basis te
maken en die journalisten iets
uitleggen van: jongens,
dat zijn hartstikke gemotiveerde
professionals, en doe niet zo
lullig en geef
ze ook eens een beetje credit. Maar
aan de andere kant, van:
we hebben ook een beetje respect
voor hun vak en hun werk wat ze
doen.
Dus dat soort dingen probeer je te
doen.