Tentoonstelling Kennis van de overheid - Opening Audio
De theorie van de organisatie eveneens goedeels afwezig. In de vaak ontbrekende kennis wordt als in een reflex voorzien door ad hoc onderzoek. Consequentie van deze incidentele benadering van het kennisvraagstuk... is veel dubbel werk en een zeer beperkt en gefragmenteerd beeld. Om dit te verbeteren is in 2017 het programma Kennis van de Overheid gestart. Dit programma genereert, verzamelt en verspreidt... op een systematische wijze elementaire kennis over het functioneren van de overheidsorganisatie. In digitale tentoonstellingen zien we de geleverde inspanningen op belangrijke BZK-beleidsdossiers. Maar die tentoonstellingen zijn in feite een tijdlijn waar langs we alle documenten inzichtelijk maken op voor BZK-belangrijke thema's. En dat lauderen we dan ook nog met interviews met mensen die op die tijdlijn een rol van betekenis hebben gespeeld. Terugkijken is binnen een departement niet de meest favoriete tak van sport. Maar het is toch vrij cruciaal dat je dat doet. Dat je 10, 20 jaar terugkrijgt, wat is er nou op dit dossier allemaal gebeurd? Wat voor impact heeft dat gehad? Hebben we fouten gemaakt? Hoe kan het beter? Dat is cruciaal in een beleidsomgeving. En we hebben een vorm gekozen waarmee we denken dat we die beleidsprofessionals, maar ook wetenschappers en andere geïnteresseerden trekken. En dat ze daar allemaal hun voordeel mee kunnen doen. Ik vind altijd het mooiste nog Alexander Pechtold, die overgestapt is naar de andere kant zal ik dat maar zeggen. En tot de conclusie komt, ik heb die uitvoeringsorganisatie soms echt helemaal knettergek gemaakt met moties. Dat ik denk, hou op. Dat zei hij ook letterlijk. Dat als ik nu een probleem heb bij het CBR. Het enige wat ik van de politiek vraag. Is blijf weg. Bemoei je er even niet mee. Want ik ben druk. Ik ben hier baas. Ik ben hier met een hele grote groep mensen die bezig is. Bemoei je er even niet mee. Het zijn allemaal professionele mensen. En als je een vraag hebt. A, wat is het probleem? En B, hoe kan ik je helpen? Dat is een hele andere discussie dan. Ze maken er weer een rotzootje van. En dat is echt wel een zorgpunt. De intellectuele ondersteuning van het politieke bedrijf is echt veel te gering. De wetenschappelijke bureaus zijn allemaal gemarginaliseerd. De Kamerfracties zijn allemaal versplinterd. De ondersteuning van de Tweede Kamer is minimaal. De Eerste Kamer al bijna helemaal niet. En Academisch Nederland is best met eigen publicaties bezig. En ook helemaal niet meer met het landsbelang. Dus je ziet daar gewoon toch wel het enorme gebrek aan intellectuele ondersteuning. Van wat er in de politiek moet worden besloten en bedisseld. Wat ik zou willen voor de toekomst. Zou je niet gewoon een permanente opdracht neer moeten leggen. Bij de leiding van de departementen. Je moet elk jaar 1 of 2% vinden. Want voor nieuwe taken komen er dan ook wel mensen bij. Maar dat kan alleen als je ook permanent kritisch naar je staande organisatie kijkt. We zijn dus heel erg bezig met een dit nooit meer leren. Leren falen te voorkomen. Dat is noodzakelijk. Maar waar we helemaal niet mee bezig zijn. Of te weinig, naar mijn mening. Is het leren van het type. Kunnen we een beetje meer van dit krijgen? Die successen die helemaal niet herkend worden als successen. Moeten wel gewoon van dag tot dag geproduceerd worden. En als je die successen gaat afpellen. Of het nou het fietspadenbeleid is. Of het feit dat Nederland gewoon als gevolg van beleidskeuzes. Onwaarschijnlijk hoeveelheden gouden medailles op Olympische Spelen haalt. Of de renovatie van stationsgebieden. Die ongelooflijk prachtige combinaties van functies mogelijk maken. en die allemaal worden uitgevoerd zonder dat de reizigers daar daadwerkelijk hinder van ondervinden. Als je die gaat afpellen, kan je ook heel veel leren.