Interview met Jan Pronk
Verbazing bij het eerste contact met topambtenaar Jan Meijer.
Dus ik zei: ‘Nou ja, die paragraaf voor de
regeringsverklaring morgen, die schrijf ik zelfwel.’ Want ik vertrouwde natuurlijk geen mens.
Nou ja goed, dat accepteerde men. Maar, maar… Endat is toch een belangrijke anekdote op zichzelf
over de relatie tussen ministers en ambtenaren.Jan Meijer vroeg toen het allemaal gedaan was:
‘Vind je het goed dat ik hem even lees?’ Ja, datkon ik hem natuurlijk niet ontzeggen. En tot mijn
grote verbazing bracht ie een verbetering aan.Hij verbeterde het, hij maakte het beter. Ik weet
niet meer hoe en het maakt ook niet meer uit. Ikkon alleen maar constateren: Verrek, beter. Dus
hij won mij voor zich. Hij was loyaal. Hij wasniet alleen deskundig, hij was ook loyaal.
Hij stapte over naar een nieuw beleid.